Zabytki ruchome


Chrzcielnica barokowa

Z 1888 roku, autor nieznany. Według Schematyzmu Diecezji tarnowskiej z 1972 „Chrzcielnica w tradycji klasycystycznej po 1888r.”. Podczas konserwacji w 2009 r. na podstawie materiałów użytych do powstania chrzcielnicy (pigmenty farb, gwoździe, brak gruntów kredowo klejowych) ustalono najbardziej prawdopodobny czas powstania chrzcielnicy na koniec XIX w.

Chrzcielnica barokowa, 1888

Znajduje się przy południowej ścianie prezbiterium, między nawą a prezbiterium kościoła. We wnętrzu chrzcielnicy napis ołówkiem „Rozbudowa / Kościoła / Za Ks. / Kazimierza / Jaroska / w r. 1956. i 7.”

Drewniana okrągła chrzcielnica (z drewna lipowego), polichromowana i złocona. Ma kształt kielicha, z wysoką nakrywą. W środku posiada miedzianą cynkowaną misę. Trzon chrzcielnicy rzeźbiony jest w pionowe wałki. Ponad nimi znajduje się profilowany wąski gzyms. Chrzcielnica stoi na okrągłej podstawie.

Nakrywa ma kształt wysokiego walca nakrytego kopułą. Gzyms kopuły podparty jest pięcioma półkolumienkami z jońskimi głowicami. W polach pomiędzy kolumienkami są ozdobione ornamentem rocaliowo akantowym nisze. Jedna z nich jest drzwiczkami do wnętrza chrzcielnicy. Na drzwiczkach znajduje się krzyż. Nad gzymsem kopuły wyrzeźbiony jest ornament suchego akantu.

Rzeźby na nakrywie przedstawiają Chrystusa oraz św. Jana Chrzciciela. Obaj ubrani są w złocone szaty. Chrystus ręce ma złożone na piersi, a głowę pochyloną. Św. Jan unosi w prawej ręce małą muszlę, z której wylewa wodę na głowę Chrystusa. Ponad głowami obu postaci umieszczona jest gołębica.

Chrzcielnica jest polichromowana na kolor zielony i złocona. Kolorystykę chrzcielnicy odnowiono w 2009 roku na podstawie badań laboratoryjnych oraz zachowanych fragmentów oryginalnej polichromii.

Rzeźby drewniane „Chrystus na krzyżu, Matka Boża Bolesna i św. Jan Apostoł”

Autor nieznany. Czas powstania 2 połowa XVIII w., wg Schematyzmu Diecezji Tarnowskiej z 1972 r. „Rzeźby: Chrystus Ukrzyżowany, matka Boska Bolesna i św. Jan Ap., barokowe XVIIIw.”. Rzeźby znajdują się na ścianie południowej kruchty zachodniej kościoła. Rzeźby z drewna lipowego, polichromowane farbą olejną, przemalowane prawdopodobnie dwukrotnie.

Pierwsza, największa rzeźba przedstawia Chrystusa na krzyżu. Rzeźba Chrystusa przymocowana jest do drewnianego krzyża za pomocą gwoździ i drewnianych kołków. Na głowie Chrystusa korona cierniowa upleciona z łodygi tarniny. Nad Jego głową znajduje się rzeźbiona szarfa z rozdwojonymi końcami i z napisem „INRI”. W dolnej części krzyża znajduje się podłużna nisza, obita czerwonym materiałem, ze szklaną szybką, w której umieszczono metalowy gwóźdź wraz ze współczesnym napisem „Takim gwoździem przybito / Pana Jezusa do Krzyża”. Prawdopodobnie jest to pamiątka z jakiegoś miejsca pielgrzymkowego.

Druga rzeźba przedstawia Matkę Boską Bolesną. Stoi ona w kontrapoście na lewej nodze, całe ciało jest ustawione w literę „S”, a głowa pochylona w prawą stronę. Ma splecione na piersi ręce w geście rozpaczy. Ubrana jest w długą czerwoną suknię. Na plecy i głowę zarzucony jest ciemno niebieski płaszcz z fioletową podszewką. Rzeźba stoi na drewnianym wsporniku w kształcie czworobocznej głowicy z elementami głowicy jońskiej, w całości polichromowanym i wyzłoconym.

Chrystus na krzyżu, Matka Boża Bolesna i św. Jan Apostoł, XVIII w.

Trzecia rzeźba przedstawia św. Jana Apostoła. Jego postać również przedstawiona jest w kontrapoście z przesadnym wygięciem ciała w kształt litery „S”. Ręce ustawione są w geście rozpaczy. Prawa ręka zgięta w łokciu położona na piersiach, zasłania serce, lewa w geście rezygnacji ustawiona jest wzdłuż tułowia. Święty ubrany jest w suknię w kolorze ciemnozielonym a na ramiona zarzucony ma ciemnoczerwony płaszcz. Rzeźba również stoi na drewnianym wsporniku w kształcie czworobocznej głowicy z elementami głowicy jońskiej, polichromowanym i złoconym.

Rzeźby pochodzą prawdopodobnie z belki tęczowej kościoła.

Ukrzyżowanie, Piotr Niziński, 1889



Obraz „Ukrzyżowanie”

Obraz przedstawiający Chrystusa na Krzyżu namalowany w 1889 roku przez Piotra Nizińskiego, akademika Szkoły Sztuk Pięknych z Krakowa. Znajduje się po lewej stronie zachodniej ściany nawy głównej. Obraz utrzymany w ciemnej tonacji przedstawiający ciało Chrystusa w kulminacyjnym akcie męki. Postać jest silnie światło cieniowana, co podkreśla ekspresję i dramatyczność sceny. Ówczesny proboszcz parafii, ks. Łętkowski opisuje obraz jako kopię słynnego dzieła Antoniego van Dycka, malarza flamandzkiego, ucznia Rubensa.







Zesłanie Ducha Świętego, Piotr Niziński, 1890





Obraz „Zesłanie Ducha Świętego”

Obraz z 1890 roku namalowany przez Piotra Nizińskiego przedstawia Zesłanie Ducha Świętego. Znakiem Jego obecności jest gołębica nad postaciami. W centralnej części obrazu ukazana jest wywyższona Matka Boska, a dookoła niej zgromadzeni są apostołowie. Układ postaci nawiązuje do grafiki antwerpskiego rytownika Cornelisa Corta z 1574 roku.

Obraz znajduje się po prawej stronie zachodniej ściany nawy głównej. Wraz z drugim obrazem Nizińskiego „Ukrzyżowanie” eksponowany był w centralnym polu dawnego drewnianego ołtarza głównego.





Figury z dawnych ołtarzy bocznych

Dwie drewniane figury znajdujące się na ścianie tęczowej pochodzą z dawnych ołtarzów bocznych wyrzeźbionych przez miejscowego artystę Józefa Sowińskiego. Poświęcone zostały z 1892 roku.

Po stronie północnej znajduje się figura Matki Boskiej z Dzieciątkiem. Matka Boska, ubrana w białą suknię i niebieski płaszcz, trzyma Jezusa na lewej dłoni, a w prawej różaniec. Jezus dzierży w lewej ręce jabłko, a prawą błogosławi.

Po stronie południowej umieszczona jest figura Najświętszego Serca Pana Jezusa. Jezus ubrany jest w białą długą szatę, a na ramiona zarzucony ma czerwony płaszcz. Dłońmi wskazuje na Swoje Serce.

Obie rzeźby umieszczone są we wnękach ściany tęczowej, z gzymsem u podstawy i podpierającą go głowicą z pozłacanymi elementami.

Matka Boska z Dzieciątkiem, Józef Sowiński, 1892

Najświętsze Serce Pana Jezusa, Józef Sowiński, 1892

Obraz Matki Boskiej Nieustającej Pomocy

Obraz Matki Boskiej Nieustającej Pomocy znajduje się na ścianie wschodniej południowej nawy, w dawnej kaplicy św. Anny. Zakupiony w Rzymie w 1911 roku z inicjatywy ks. Tomasza Włocha, profesora dogmatyki w tarnowskim seminarium, wywodzącego się z Żabna. Dawniej obraz umieszczony był w północnym ołtarzu bocznym przed figurą Matki Boskiej z Dzieciątkiem.

Obraz św. Anny

Św. Anna nauczająca Marię. Obraz namalowany w 1892 roku przez tarnowskiego ks. Franciszka Leśniaka, kanonika i proboszcza parafii katedralnej Narodzenia Najświętszej Marii Panny.

Obraz umieszczony jest we wnęce pod oknem w dawnej kaplicy św. Anny, zdobił niegdyś drewniany, trójosiowy ołtarz, złocony i polichromowany. Przedstawia św. Annę nauczającą Marię na złotym tle. W lewym dolnym rogu widoczna jest sygnatura na otwartej księdze „…Leśniak kanonik kat. tarn. Malował dla kościoła w Żabnie 1892”. Pod stopami postaci leży wieniec z kwiatów, a z lewej strony obrazu stoi dzban z lilią. Obraz umieszczony jest w złotej ramie zwieńczonej półkolistym łukiem ze zdobieniem stylizowanym na maswerk.

Św. Anna nauczająca Marię, ks. Franciszek Leśniak, 1892


Obraz św. Józefa

Obraz św. Józefa znajduje się w północnej nawie bocznej. Autor obrazu i data jego powstania są nieznane. Obraz umieszczony jest nad ołtarzem bocznym, na którym obok srebrnego tabernakulum znajdują się dwie figury patronów Polski w biskupich strojach ceremonialnych. Po lewej stronie św. Wojciech z krzyżem misyjnym oraz księgą, a po prawej św. Stanisław błogosławiący prawą ręką, a w lewej trzymający pastorał.

św. Wojciech

św. Stanisław

Droga Krzyżowa - stacja XII, Adam Florek





Stacje Drogi Krzyżowej

Stacje Drogi Krzyżowej wyrzeźbione są współcześnie przez Adama Florka. Znajdują się na pilastrach w nawach bocznych. Wykonane są z drewna. Każda scena umieszczona jest na drewnianym pięciobocznym tle, a rzeźby są polichromowane.